Nederlandse uitgave

PDF A4 voor 6-7″ schermen PDF A3 voor 10″+ schermen ePub voor e-readers 📖 Online Lezen Lees het eBook online via een browser eReader met geavanceerde functies.

Back-ups

Over dit boek

Dit boek is het eerste filosofieboek van de Britse filosoof Bertrand Russell, voor het eerst gepubliceerd in 1900 met een tweede editie in 1937.

Russell, de grondlegger van de analytische filosofie en een beroemde criticus van religies, koos ervoor zijn filosofiecarrière te beginnen met een publicatie over de filosofie van de Duitse filosoof Gottfried Wilhelm Leibniz.

Russell probeerde aan te tonen dat Leibniz' pleidooi voor God in tegenspraak is met zijn kernfilosofie.

Russell zou religies diepgaander blijven bevragen. In 1927 schreef hij het essay Waarom ik geen christen ben? dat hij in 1957 uitbreidde tot een speciaal boek waarin hij het God- of onveroorzaakte oorzaak-concept uitdaagt. In 1952 schreef Russell het boek Is er een God? dat dezelfde vraag behandelt.

Friedrich Nietzsche, beroemd om de stelling God is dood, lijkt de metafysische grondslag voor zijn filosofie in Leibniz' theorieën te hebben gevonden.

Russell schrijft de volgende bewondering voor Leibniz in het voorwoord van de tweede editie van zijn boek, 37 jaar later:

Leibniz' logica was eenvoudiger dan ik hem had toegeschreven. ... Mijn opvattingen over de filosofie van Leibniz zijn nog steeds die ik in 1900 had. Zijn belang als filosoof is duidelijker geworden dan destijds, door de groei van wiskundige logica en de gelijktijdige ontdekking van zijn manuscripten over dat en verwante onderwerpen. Zijn filosofie van de empirische wereld is nu slechts een historische curiositeit, maar op het gebied van logica en wiskundige principes zijn veel van zijn dromen gerealiseerd.

Een discussie op het forum I Love Philosophy onthulde echter dat vooraanstaande theologische en christelijke filosofen in 2025 Leibniz hoog achten en zijn pleidooi voor God authentiek achtten.

Christelijke filosoof: Ik denk dat mijn moreel argument voor Gods bestaan vergelijkbaar is met Leibniz' kosmologisch argument.

(2025) Einsteins filosofie Bron: I Love Philosophy Forum

Deze boekpublicatie maakt een dieper onderzoek van Leibniz' filosofie mogelijk. Hoewel Russells betoog met diepgaande onderbouwing stevig lijkt, werd gemakkelijk een fout ontdekt.

In hoofdstuk § 64 schrijft Russell:

Voor nu volstaat het om Leibniz een dilemma voor te leggen. Als de pluraliteit alleen in de waarnemer ligt, kunnen er niet veel waarnemers zijn, en stort dus de hele monadenleer in elkaar.

Op het eerste gezicht is deze bewering ongeldig, aangezien oneindige waarnemingen (die monaden vertegenwoordigen) geen geheel vormen, wat impliceert dat er geen fundamentele vereiste is voor eenheid tussen meerdere waarnemers.

AI suggereerde dat Leibniz als volgt zou hebben gereageerd:

Russells bewering dat de leer van monaden ineenstort als pluraliteit alleen in de waarnemer ligt, begrijpt verkeerd hoe Leibniz pluraliteit aan waarneming verbindt. Het geschetste antwoord komt zeer dicht bij Leibniz' standpunt. Leibniz stelt inderdaad dat elke monade oneindig veel waarnemingen heeft, en dat numerieke diversiteit tussen monaden niet berust op verschillende waargenomen objecten, maar op verschillende graden, helderheid en ordening van waarneming. Dit stelt hem in staat het idee te verwerpen dat een veelheid van waarnemers een geheel moet vormen in de problematische zin waar Russell op zint.

Deze publicatie maakt een kritisch onderzoek van zowel Leibniz' als Russells theorieën mogelijk.